![](\"http:\/\/www.un.org\/media\/main\/biglogo3.gif\")
\nMajlis Pertahanan Bangsa-bangsa Bersatu telah melaporkan tidak kurang daripada 87<\/u> perjanjian berkenaan Palestine sejak tahun 1948.<\/b><\/p>\n
\nMajlis Pertahanan Bangsa-bangsa Bersatu telah melaporkan tidak kurang daripada 87<\/u> perjanjian berkenaan Palestine sejak tahun 1948.<\/b><\/p>\n
\nKeputusan yang dibuat memfokuskan tentang pencapaian keamanan di bahagian Timur Tengah, Keputusan-keputusan tersebut melibatkan keadaan situasi kependudukan pengganas, termasuklah Jerusalem, kerahan tenaga tentera Israel yang haram, dan serangan Israel terhadap Palestine sebagai sasaran.
\n
\nMengikut sejarah, Israel telah menerima sedikit sokongan daripada Persatuan Bangsa-bangsa Bersatu, dan ini telah jelas menunjukkan bahawa kerajaan Israel telah melanggar kebanyakkan daripada perjanjian yang dibuat.<\/p>\n
\n
\nJadi, apakah sebenarnya matlamat Persatuan Bangsa-bangsa Bersatu?<\/b><\/p>\n
Perjanjian bagi tahun:-
\n1940-an
\n1950-an
\n1960-an
\n1970-an
\n1980-an
\n1990-an
\n2000-an<\/p>\n
\n
\n1940-an<\/b>
\n
\n
\nPerjanjian 181<\/u><\/p>\n
?\tDilaporan oleh Jeneral Perhinpunan pada 29 November 1947.
\n?\tDisahkan oleh Persatuan Bangsa-Bangsa Bersatu pada perhimpunan agong yang ke-128 ( 33 undian menyokong, 13 undian menentang, dengan 10 berkecuali ).<\/p>\n
\nPerjanjian ditubuhkan sebagai rancangan bagi pembahagian dalam persekutuan ekonomi. Perjanjian ini memberikan tumpuan kepada pengisytiharaan yang dibuat oleh United Kingdom, iaitu sebagai kuasa besar kepada Palestin pada waktu itu, bagi menyempurnakan penyingkiran terhadap Palestin pada 1 Ogos 1948.<\/p>\n
\n
\nPerjanjian 194<\/u>
\n
\n?\tDilaporkan oleh Jeneral Perhimpunan pada 11 Disember 1948.<\/p>\n
Persatuan Bangsa-bangsa Bersatu telah mengesahkan pada perhimpunan agong yang ke-186 ( kehadiran penuh ). Seorang ahli jawatankuasa daripada perhimpunan yang bertanggungjawab, memutuskan bahawa Perancis, Turki dan Amerika Syarikat perlu menubuhkan suruhanjaya pendamaian. Ia menetapkan bahawa mereka perlu mempunyai fungsi-fungsi seperti berikut:<\/p>\n
\na)\tUntuk menerima sebarang fungsi yang diberi kepada perantara PBB di Palestin selaras dengan resolusi 186 (S-2) Perhimpunan Agung pada 14 Mei 1984.<\/p>\n
\nb)\tUntuk melakukan tugas-tugas khas dan semua arahan yang diberikan kepadanya oleh resolusi semasa dan tugas-tugas tambahan dan arahan yang akan diberi kepedanya oleh Perhimpunan Agung atau oleh Majlis Keselamatan.<\/p>\n
\nc)\tUntuk mengambil alih terhadap kehendak Majlis Keselamatan sebarang fungsi kini ditetapkan kepada perantara PBB di Palestin atau kepada Suruhanjaya Genjatan Senjata PBB oleh resolusi PBB keatas kehendak tersebut kepada Suruhanjaya Keamanan oleh Majlis Keselamatan dengan mematuhi semua fungsi oleh perantara PBB di Palestin di bawah resolusi Suruhanjaya Keselamatan, Pejabat perantara harus dihapuskan.1256 1666<\/p>\n
\n
\nResolusi 50
\n <\/u>
\n?\tDiterima oleh Majlis keselamatan pada 29 Mei 1948.
\n?\tDiterima pada mesyuarat ke 310( tidak keseluruhan teks draf diterima).<\/p>\n
\nResolusi ini menggesa agar segala aktiviti ketenteraan dihentikan selama empat minggu dan menggesa agar semua kerajaan dan pihak berkuasa agar serius dalam mengambil segala langkah keselamatan untuk mempertahankan tempat suci dan Bandar Juruselam.<\/p>\n
\nIa juga menggesa PBB sebagai pengantara bagi pihak Palestin dengan kerjasama suruhanjaya Genjatan Senjata memerhati perjalanan resolusi ini, dan memutuskan agar mereka dibekalkan dengan tentera pemerhati yang mencukupi.<\/p>\n
\nResolusi ini juga meluluskan bahawa, jika salah satu atau kedua-dua pihak melanggar resolusi ini, situasi di Palestin akan diletakkan dibawah bab 7 daripada piagam PBB.<\/p>\n
\n
\nResolusi 54<\/u> <\/p>\n
\n?\tDiterima oleh Majlis Keselamatan pada 15 Julai 1948.<\/p>\n
\n?\tDiterima pada mesyuarat ke 338(7-1-3) (Syria menentang tiga berkecuali Argentina Ukrainian SSR, USSR).<\/p>\n
Resolusi ini telah menentukan bahawa situasi di Palestin mengandungi ancaman terhadap keamanan berdasarkan kepada maksud dalam perkara 39 dan piagam PBB.<\/p>\n
\nIa juga mengarahkan semua kerajaan dan pihak berkuasa yang berkenaan agar menghentikan tindakan ketenteraan dan mengishtiharkan bahawa pihak yang gagal mematuhinya akan diambil tindakan dibawah bab 7.<\/p>\n
\nIa juga mengarahkan jika terdapat sebarang keperluan kecemasan, segera dan tembakan yang tidak bersyarat di Jurusalem, dan arahan untuk meneruskan usaha terhadap pengantara menjadi kawasan bebas tentera di Jurusalem.<\/p>\n
\n
\nResolusi 61<\/u>
\n
\n?\tDiambil melalui Majlis Keselamatan pada 4 November 1948.<\/p>\n
\n?\tDiambil pada mesyuarat (9-1-3) kali ke 377 (pihak menentang, SSr Ukrain: pihak berkecuali, USSR)<\/p>\n
\nResolusi ini menyeru kepada pengunduran tentera dan penubuhan melalui perundingan gencatan senjata yang kekal dan pengecualian atau kawasan Zon bebas tentera untuk memastikan kepatuhan penuh terhadap genjatan senjata. Ahli Jawatan kuasa Majlis telah dilantik untuk memberi nasihat sebagai orang tengah.<\/p>\n
\n
\nResolusi 62<\/u><\/p>\n
?\tDiambil melalui majlis Keselamatan pada 16 November 1948.<\/p>\n
\n?\tDiambil pada mesyuarat ke 381, (draf telah diundi pada satu bilangan)<\/p>\n
Ia memutuskan bahawa untuk memastikan keamanan diPalestin, dan untuk memudahkan peralihan daripada gencatan senjata terkini kepada keamanan yang kekal, garis panduan gencatan senjata perlu dibentuk disemua sector di Palestin.<\/p>\n
\n
\nResolusi 66<\/u> <\/p>\n
?\tDiambil melalui Majlis Keselamatan pada 29 Disember 1948.<\/p>\n
\n?\tDiambil pada mesyuarat (8-0-3) ke 3396 ( 3 pihak berkecuali SSR Ukrain, USSR,US).<\/p>\n
Resolusi ini telah menetapkan keatas kerajaan yang berkaitan untuk membuat gencatan senjata serta merta dan melaksanakan resolusi 61(1948) dan juga untuk membolehkan persediaan yang sempurna bagi proses genjatan senjata oleh pemerhati PBB.<\/p>\n
\n
\nResolusi 73<\/u><\/p>\n
?\tDiambil melalui Majis Keselamatan pada 11 Ogos 1949.<\/p>\n
?\tDiambil pada mesyuarat (9-0-2) kali ke- 437 ( 2 pihak berkecuali SSR Ukrain, USSR)
\nResolusi ini telah menetapkan keatas kerajaan-kerajaan dan pihak berkuasa yang berkaitan untuk mendapatkan persetujuan dalam jangka masa terdekat pada penyelesaian terakhir berkenaan dengan persoalan-persoalan yang timbul diantara mereka.<\/p>\n
Majlis juga telah memeterai persetujuan genjatan senjata yang telah menghasilkan langkah yang penting kearah keamanan di Palestin.<\/p>\n
\nIa telah membuatkan orang tengah merasa lega bagi sebarang tanggungjawab selanjutnya dibawah Resolusi Majlis Keselamatan dan menetapkan bagi organisasi Penyeliaan Genjatan Senjata (UN) untuk membantu dalam penyelian persetujuan genjatan senjata.<\/p>\n
\n1950-an<\/b>
\n<\/br>
\n<\/br>
\n
\nResolusi 101<\/u> <\/p>\n
?\tDiambil oleh Majlis Keselamatan pada 24 November 1953<\/p>\n
\n?\tDiambil pada mesyuarat kali ke-642 (9-0-2) (dua pengecualian iaitu Lebanon, USSR)<\/p>\n
Majlis itu menunjukkan tindakan pembalasan (tindak balas) di Qibya (Jordan), merupakan satu pencabulan syarat-syarat gencatan senjata Majlis Keselamatan resolusi 54(1948) dan telah bertentangan dengan pihak-pihak yang mewajibkan melakukannya dibawah perjanjian genjatan senjata antara Israel dan Jordan dan Piagam PBB.<\/p>\n
Ia mengingatkan Negara Israel dan Jordan kewajipan mereka dibawah resolusi Majlis Keselamatan dan perjanjian genjatan senjata untuk mengelakkan sebarang tindakan keganasan pada kedua-dua belah pihak mempunyai syarat pembatasan.<\/p>\n
Ia perlu disahkan semula dalam mencapai perkembangan makna keamanan sepenuhnya untuk mengakhiri penyelesain isu-isu yang belum dibincangkan antara mereka, pihak yang memegang kewajipan mereka dibawah perjanjian genjatan senjata dan resolusi Majlis Keselamatan; dan meminta setiausaha- perjanjian itu untuk mempertimbangkan, bersama ketua staf, jalan yang terbaik untuk menguatkan UNISO.<\/p>\n
\n
\n1960-an<\/b>
\n
\nResolusi 22<\/u><\/p>\n
?\tDiambil oleh Majlis Keselamatan pada 25 November 1966.<\/p>\n
\n?\tDiambil pada mesyuarat kali ke-1328(14-01) (satu pengecualian iaitu New Zealand)<\/p>\n
Ia mengutuk kehilangan nyawa dan banyak kerosakan harta benda berpunca daripada tindakan serius tentera Israel untuk menawan selatan Hebron (Al-Samu’) pada 13 November 1966<\/p>\n
\nIa mengecam Israel terhadap tindakan ketenteraan dalam skala yang besar melanggar Piagam UN (PBB) dan perjanjian genjatan senjata antara Israel dan Jordan; dan menekan bahawa Majlis itu akan mempertimbangkan selanjutnya dan langkah yang lebih berkesan sebagaimana dibayangkan oleh piagam itu untuk memastikan perbuatan kekejaman seumpamanya tidak akan diulangi.<\/p>\n
\n
\nResolusi 237<\/u><\/p>\n
?\tDiambil oleh Majlis Keselamatan pada 14 Jun 1967<\/p>\n
\n?\tDiambil pada mesyuarat kali ke-1361- sebulat suara <\/p>\n
Ia memanggil kerajaan Israel untuk memastikan keselamatan, kebajikan dan kesejahteraan penduduk kawasan dimana operasi ketenteraan telah mengambil alih dan untuk memudahkan pemulangan kepada penduduk yang mana melarikan diri di kawasan tersebut semenjak berlakunya permusuhan; dan cadangan kepada kerajaan dikaitkan dengan ketelitian penghormatan prinsip kemanusian yang memerintah dalam perlakuan kepada banduan peperangan dan penjagaan keatas orang awam semasa perang, terkandung pada Perhimpunan Geneva pada 12 Ogos 1949; dan tuntutan Setiausaha Awam untuk mengikut akibat perlaksanaan pada resolusi dan Majlis.<\/p>\n
\n
\nResolusi 259<\/u> <\/p>\n
?\tDiambil oleh Majlis Keselamatan pada 27 September 1968.<\/p>\n
\n?\tDiambil pada 1454 mesyuarat (12-0-3) (3 berkecuali; Kanada, Denmark, U.S)<\/p>\n
Penangguhan di dalam perlaksanaan resolusi 237(1967) ini amat dikesali disebabkan oleh keadaan yang masih diaturkan oleh Israel untuk menerima Perwakilan Utama daripada Setiausaha Awam untuk menghantar serta-merta Perwakilan Utama di kawasan Arab di bawah rampasan tentera oleh Israel kerana permusuhan pada 5 Jun 1967 dan untuk melaporkan perlaksanaan resolusi 237(1967). Tuntutan kerajaan Israel untuk menerima Perwakilan Utama, untuk bekerjasama dan memudahkan kerjanya.<\/p>\n
\n
\nResolusi 267<\/u> <\/p>\n
?\tDiambil oleh Majlis Keselamatan pada 3 Julai 1969.<\/p>\n
\n?\tDiambil pada 1485th mesyuarat- sebulat suara yang mutlak.<\/p>\n
Ia mengesahkan akan prinsip pembangunan iaitu keperolehan kawasan oleh tentera penaklukan yang tidak boleh diterima; dan dikesali kegagalan Israel untuk membuktikan apa-apa anggapan untuk Resolusi Perhimpunan Awam dan Majlis Keselamatan.<\/p>\n
\nIa mengkritik dengan syarat yang ketat semua langkah yang diambil untuk mengubah status Bandar Jurusalem; dan dengan serta merta dipanggil sekali lagi ke atas Israel untuk menahan diri daripada semua perilaku seperti untuk mendapat kesan pada masa hadapan. <\/p>\n
\nIa menentukan akan peristiwa tindakbalas negatif atau tiada tindakbalas dari pihak Israel, Majlis Keselamatan seharusnya berkumpul semula tanpa melengahkannya untuk menimbang apa langkah seterusnya yang seharusnya diambil berkaitan perkara ini.<\/p>\n
\n
\nResolusi 271<\/u> <\/p>\n
?\tDiambil oleh Majlis Keselamatan pada 15 September 1969 <\/p>\n
\n?\tDiambil pada 1512 mesyuarat(11-0-4)(empat berkecuali; Colombia, Finland, Paraguay, U.S.)<\/p>\n
Kerosakan yang banyak disebabkan serangan ke atas Masjid Al-Aqsa di Jerusalem pada 21 Ogos 1969 di bawah rampasan tentera Israel adalah amat dikesali; dan telah dikenalpasti bahawa sebarang perilaku kemusnahan atau perbuatan yang tidak menghormati agama iaitu tempat suci, pembinaan agama dan tempat di Jerusalem atau sebarang galakan kepada perilaku seperti ini akan membahayakan keamanan dan keselamatan antarabangsa.<\/p>\n
\nResolusi ini telah menyeru pihak Israel untuk mengkaji dengan teliti kandungan dalam peruntukan Perhimpunan Geneva dan juga undang- undang antarabangsa berkenaan dengan lingkungan kuasa ketenteraan dan mengelak daripada berlakunya sebarang halangan terhadap perlaksanaan tugas-tugas membangunkan Suruhanjaya Tertinggi Muslim Jerusalem.<\/p>\n
\nSuruhanjaya ini juga telah mengkritik kegagalan pihak Israel untuk mematuhi Resolusi yang telah ditetapkan sebelum ini. <\/p>\n
\n
\n1970an<\/b>
\n
\nResolusi 338 <\/u> <\/p>\n
?\tDiambil oleh Suruhanjaya Keselamatan pada 22 Oktober 1973<\/p>\n
\n?\tDiambil pada Mesyuarat ke-1747<\/p>\n
Resolusi ini telah mengarahkan penghapusan serangan dan semua aktiviti ketenteraan segera.<\/p>\n
\nSebaik sahaja selepas gencatan senjata itu, resolusi ini telah menggesa parti-parti tersebut untuk memulakan pelaksanaan Malis Keselamatan resolusi 242 (1967) dalam kesemua bahagian. <\/p>\n
\nResolusi ini telah bersetuju bahawa rundingan perlu dimulakan dengan segera dan sejajar antara parti-parti tersebut di bawah perlindungan yang bersesuaian bagi membina keadilan dan keamanan yang berkekalan di Asia tengah.<\/p>\n
\n
\nResolusi 446<\/u><\/p>\n
?\tDibentangkan oleh Majlis Keselamatan pada 22 Mac1979.<\/p>\n
\n?\tDibentangkan di persidangan ke 2134 (12-0-3)(tidak dihadiri oleh Norway, UK,US).<\/p>\n
Resolusi ini menentukan bahawa polisi dan tindakan pihak Israel dalam melaksanakan penyelesaian di kawasan Palestin dan beberapa kawasan-kawasan Arab yang lain sejak 1967 adalah tidak sah dan menjadi halangan dalam mencapai keamanan yang berkekalan di Timur Tengah.<\/p>\n
\nResolusi ini menggesa Israel sekali lagi sebagai kuasa penjajah untuk berpegang pada Konvensyen Geneva ke-4 1949, untuk menghentikan tindakannya sebelum ini, dan menghalang daripada melakukan apa-apa tindakan yang boleh mengubah status dan keadaan geografi kawasan-kawasan Arab yang telah diduduki sejak 1967, termasuk Jurusalem.<\/p>\n
\nJawatankuasa ini juga menggesa Israel agar tidak memindahkan bahagian-bahagian populasinya ke kawasan-kawasan Arab yang telah diduduki.<\/p>\n
\nResolusi ini telah menubuhkan suruhanjaya yang dianggotai oleh 3 ahli Suruhanjaya Keselamatan untuk menyelidiki situasi yang berkaitan dengan penyelesaian dan meminta suruhanjaya itu menghantar laporan kepada Malis Keselamatan.<\/p>\n
\n
\n1980-an<\/b><\/p>\n
\nResolusi 465<\/u><\/p>\n
?\tDibentang oleh Majlis keselamatan pada 1 Mac 1980.<\/p>\n
\n?\tDibentang dipersidangan kali ke-2203.<\/p>\n
Resolusi ini juga telah menerima kesimpulan dan cadangan yang terkandung didalam laporan yang dibuat oleh suruhanjaya bagi Majlis Keselamatan (berkaitan penyelesaian), dan menentukan bahawa segala tindakan yang diambil oleh Israel untuk mengubah keadaan fizikal, kandungan, struktur institusi rakyat Palestin dan kawasan-kawasan Arab yang lain telah diduduki sejak 1976, termasuk Jurussalem adalah tidak sah.<\/p>\n
\nMajlis Perbendaharaan juga menentukan dasar polisi dan latihan untuk penyelesaian sebahagian padanya populasi dan kemasukan baru di setiap tempat kawasan mengandungi kekejaman jenayah yang teruk dibawah perhimpunan Geneva yang keempat, dan juga mengandungi proses penghalangan untuk mencapai kebebasan yang menyeluruh dan berkekalan di Timur Tengah.
\nLangkah Israel dalam meneruskan polisi dan latihan adalah amat dikesali; dan Israel diseru untuk memansuhkan tindakan mereka, agar dapat membongkar langkah penyelesaian yang sistematik yang cuba di sembunyikan dan di halang oleh pihak Israel, dalam mendesak, penubuhan, pembinaan dan perancangan dalam di kawasan Arab dirampas semenjak 1967, termasuk Jerusalem.<\/p>\n
\nResolusi ini telah menyeru kepadasemua negara agar tidak membekalkan dengan sebarang pertolongan kepada pihak Israel terutamanya yang berkaitan dengan tujuan perampasan kawasan,; dan meminta dari Suruhanjaya untuk meneruskan penyelidikan keadaan yang berkaitan dengan pendudukan, dan menyiasat laporan tentang pengurangan sumber hidup yang penting, terutamanya air, bersama tujuan untuk memastikan penjagaan pada setiap kepentingan sumber asal.<\/p>\n
\n
\nResolusi 471 <\/u><\/p>\n
?\tDiambil oleh Majlis Keselamatan pada 5 Jun 1980.<\/p>\n
\n?\tDiambil pada 2226th mesyuarat (14-0-1) ( US terkecuali)<\/p>\n
Resolusi ini telah menjelaskan secara terperinci berkenaan pendudukYahudi yang tinggal dalam kawasan tanah rampasan Arab adalah dibenarkan membawa senjata, oleh yang demikian telah membolehkan mereka untuk melakukan jenayah terhadap orang awam.<\/p>\n
\nResolusi ini telah menyeru penangkapan segera dan perlaksanaan oleh penjenayah akan jenayah dan mengutuk sekeras-kerasnya percubaan membunuh Dato’ Bandar di Nablus, Ram Allah dan Al-Bireh.<\/p>\n
\nResolusi ini juga menekankan kaitan Israel, sebagai perampas, telah gagal untuk menyediakan penjagaan yang cukup seperti yang diperuntukkan pada Perhimpunan Geneva yang keempat.<\/p>\n
\nResolusi ini sekali lagi menyeru kepada semua Negara agar tidak membantu pihak Israel dengan sebarang bantuan untuk digunakan terutamanya yang berkaitan dengan pendudukan kawasan yang dirampas; dan tidak mengesahkan penolakan keperluan untuk mengakhiri perampasan tanah Arab yang berpanjangan setelah dirampas oleh Israel semenjak 1967, termasuk Jerusalem.<\/p>\n
\n
\nResolusi 605<\/u><\/p>\n
?\tDiambil oleh Majlis Keselamatan pada 5 jun 1980.<\/p>\n
\n?\tDiambil pada 2777th mesyuarat (14-0-1) (US terkecuali)<\/p>\n
Mengambil laporan akan keperluan untuk menimbang ukuran bagi tidak memihak penjagaan akan populasi awam Palestin dibawah rampasan Israel, resolusi itu sangat dikesali pada polisi dan latihan oleh Israel, dimana melanggar hak-hak kemanusian orang-orang Palestin dalam kawasan yang telah dirampas, terutamanya pembukaan api oleh askar Israel menyebabkan pembunuhan dan kecederaan orang-orang awam Palestin.<\/p>\n
\nIa diseur sekali lagi keatas Israel, kuasa merampas, untuk patuh disesuatu tempat dengan segera dan secara mendalam oleh Perhimpunan Geneva keempat.<\/p>\n
\n
\nResolusi 636 <\/u><\/p>\n
?\tdiambil daripada Majlis Keselamatn pada 6 Julai 1989.<\/p>\n
\n?\tDiambil pada mesyuarat ke-2871( 14-0-1) (US terkecuali)<\/p>\n
Ia mengutuk pembuangan rakyat Palestin oleh Israel, dan menyeru atas Israel, kuasa mutlak untuk memastikan keselamatan dan kepulangan segera rakyat Pelestin yang dibuang negeri, juga perampasan kawasan rakyat Palestin.<\/p>\n
\nJuga menyeru Israel untuk berhenti daripada membuang rakyat Palestin yang lain dan menyatukan semula perhimpunan Geneva keempat boleh diguna pakai keatas wilayah rakyat Palesti yang diduduki oleh Israel sejak 1967, termasuk Jurusalem, dan lain-lain rampasan kawasan Arab.<\/p>\n
\n
\n1990-an
\n<\/b>
\n
\nResolusi 904<\/u><\/p>\n
?\tDiambil daripada Majlis Keselamatan oada 18 March 1994.<\/p>\n
\n?\tDiambil pada mesyuarat ke-3351. tidak berlaku permusuhan ( draf telah diundi pada suatu tempat dengan kekecualian US. Tidak ada undian telah diambil daripada teks)<\/p>\n
Ia menyatukan semula resolusi yang wajar, dimana menyatukan kebolehan penguasaan, Perhimpunan Geneva keempat pada 12 ogos 1949 yang diduduki oleh Israel pada Jun 1967.
\nOleh itu, resolusi menyelar dengan tegas pembunuhan beramai-ramai di Hebron yang dijangka menentang rakyat Palestin yang sedang bersembahyang di masjid Al-Ibrahim pada 25 Februari 1994, sempena bulan mulia ramadhan, dan akibatnya ia telah membunuh lebih 50 orang rakyat Palestin dan lebih ratusan tercedera.<\/p>\n
\nIa menyeru keatas Israel, kuasa merampas, melaksanakan sukatan termasuk rampasan senjata, dengan sasaran untuk mengelak tindakan haram yang ganas oleh peneroka Israel, dan menyeru untuk sukatan untuk diambil jaminan keselamatan dan perlindungan rakyat Palestin melalaui kawasan yang telah diduduki termasuk rampasan senjata, perihal pelawat luar Negara dimana telah diberi pengisyhtiharan dalam konteks untuk menuju keamanan.<\/p>\n
\nIa memerlukan usahasama penggerak-penggerak proses keamanan, Amerika Syarikat dan Persekutuan Rusia, untuk menyambung usaha-usaha mereka bagi menguatkan proses tersebut, dan untuk mengambil alih proses-proses penting yang diperlukan bagi perlaksanaan segala langkah-langkah yang telah dinyatakan.<\/p>\n
\nIa dipanggil sebagai perlaksanaan prinsip-prinsip pengishtiharkan yang( Declaretion of Priciple) yang ditandatangani oleh Israel dan Organisasi Kebebasan Palestin( Palestine Liberation Organisation) pada 13 September 1993 di Washington DC tanpa penangguhan.<\/p>\n
\n
\n2000 an
\n<\/b>
\n
\nResolusi 1322<\/u> <\/p>\n
?\tDiambil oleh Majlis Keselamatan pada 7 Oktober 2000.<\/p>\n
\n?\tDiambil pada perjumpaan kali ke-4205 (14-0-1) (kecuali US)<\/p>\n
Resolusi tersebut mengutuk hasutan yang dijalankan di Al-Haram Al-Sharif, Jerusalem pada September 2000, dan keganasan yang berikutnya serta ditempat-tempat suci lain, an juga ditempat-tempat yang dikuasai oleh Israel semenjak 1968. Akibatnya lebih 80 orang Palestin mati dan ramai yang tercedera.<\/p>\n
\nIa juga mengutuk segala tindakan keganasan terutamanya tindakan paksaan yang melampau terhadap orang Palestin. Kesannya, ia menyebabkan banyak kecederaan dan kehilangan ugama. Ia juga menyeru Israel untuk mematuhi dengan bersungguh segala kewajipan dan tanggungjawabnya dibawah Perhimpunan Geneva yang keempat yang berkaitan dengan perlindungan orang awam semasa peperangan.<\/p>\n
\nIa juga menyeru kepada perhentian keganasan dengan segera, dan segala langkah-langkah penting perlu diambil bagi memastikan berakhirnya keganasan, yang mana hasutan-hasutan baru perlu dielak, dan bagi mengembalikan situasi tersebut kepada asal dimana mewujudkan bagi proses keamanan di Timur Tengah.<\/p>\n
\nIa menekankan pentingnya pembangunan langkah-langkah yang drastic bagi penyiasatan terhadap peristiwa sedih pada September 2000 dengan tujuan mengelakkan peristiwa tersebut berulang.<\/p>\n
\n
\nResolusi 1397<\/u> <\/p>\n
?\tDiambil oleh Majlis Keselamatan pada 12 March 2002.<\/p>\n
\n?\tDiambil oleh satu undi (14-0-1) (Syiria berkecuali)<\/p>\n
Mengambil semula langkah-langkah penyelesaian terdahulu terutamanya dalam resolusi 242(1967) dan 338(1937), resolusi tersebut membenarkan pembahagian dimana dua Negara, Israel dan Palestin hidup sebelah menyebelah dalam keadaan selamat dan dalam sempadan yang dikenali.<\/p>\n
\nIa menyatakan keparahannya berkaitan dengan penerusan akan tragedy dan peristiwa keganasan yang diambil tempat semenjak September 2000, terutamanya serangan baru-baru ini dan peningkatan bilangan yang terkorban.<\/p>\n
\nIa menekankan keperluan kepada semua yang terlibat untuk memastikan akan keselamatan orang awam, dan untuk menghormati secara umum penerimaan akan kebangsaan undang- undang kemanusian .<\/p>\n
\nPermintaan serta merta perhentian tentang semua perlakuan kekejaman, termasuk semua perlakuan pengganas, hasutan, galakan dan kehancuran.<\/p>\n
\nIa memanggil secara terus pihak Israel dan Palestin, dan peminpin mereka untuk berkerjasama untuk perlaksanaan akan rancangan rukun perkerjaan dan laporan Mitchell berkenaan cadangan bersama arah sasaran untuk mengambil semula perundingan dalam penyelesaian politik.<\/p>\n
\n
\nResolusi 1402<\/u> <\/p>\n
?\tMajlis pada 30 Mac 2002 (diambil oleh pihak keselamatan)<\/p>\n
\n?\tDiambil oleh undian 14-0-0 ( Syiria tidak mengambil bahagian dalam pengundian.<\/p>\n
Ia menjelaskan kesakitan berkaitan kemerosotan akan keadaan tersebut, termasuk pembunuhan bomb baru ini di Israel dan serangan militant melawan gempa bumi akan ketua kekuasaan Palestin system.<\/p>\n
\nIa secara lansung memanggil kedua-dua parti tersebut segera bergerak untuk sesuatu yang bermakna iaitu syarat berhentikan tembakan, permintaan akan penarikan balik oleh kelompok kumpulan tentera Irael daripada Bandar Palestin, termasuk Ram Allah. Dan memanggil parti tersebut untuk berkerjasama sepenuhnya bersama Envoy Zinni terutamanya, dan lain-lain, untuk melaksanakan rukun keselamatan berkerja yang dirancang diawal pergerakan berdasarkan perlaksanaan oleh cadangan ahli Mithchell, bersama sasaran akan pengambilan semula pereundingan untukpenyelesain politik.<\/p>\n
\nIa mengulang akan tuntutan di resolusi1397 sebagai perhentian segera untuk semua perilaku kekejaman, termasuk pemberontakan, penghasutan,galakan dan kehancuran.<\/p>\n
\n
\nResolusi 1405 <\/u><\/p>\n
?\tdiambil daripada Majlis Keselamatan pada 19 April 2002 (diterima sebulat suara)<\/p>\n
ia dikaitkan dengan keterukan keadaan kemanusian akan populasi orang awam Palestin, terutamanya, laporan dari pelarian Jenin kemp yang tidak diketahui akan bilangan kematian dan kemusnahan.<\/p>\n
\nIa dipanggil untuk mengangkat akan sekatan yang dikenakan, terutamanya di Jenin, dibawah operasi organisasi kemanusian, termasuk ahli kebangsaan oleh Red Cross dan Persatuan Bantuan Bangsa dan Pekerjaan Agensi untuk Palestin pelarian berdekatan Timur.<\/p>\n
\nIa juga menekankan keperluan untuk semua yang berkaitan untuk memastikan akan keselamatan awam, dan untuk menghormati kebiasaan penerimaan dunia akan undang-undang kebangsaan.<\/p>\n
\nIa menegaskan bahawa rakyat awam Palesdtin sangat terdesak memiliki pertubuhan perubatan dan kemanusiaan.
\nIni telah menggalakkan inisiatif Setiausaha Umum (the secretary general) untuk memajukan sesuatu kertepatan maklumat berdasarkan kejadian baru-baru ini di kemah perlindungan Jenin (Jenin refugee camp) melalui pasukan pencari maklumat (fact-finding team) dan memastiakn Security Council sentiasa diberi tahu.<\/p>\n
\n
\nResolusi 1425
\n<\/u>
\nDiterima dari kaunsil keselamatan (Security Council) 24 Sept 2002<\/p>\n
\nDiterima dari satu undian 14-0-1 (anti US) <\/p>\n
Ia mengutuk serangan penganas keatas orang awam termasuk pemgeboman din Israel pada 18 dan 19 September 2002 dan di sebuah sekolah di Hebron pada 17 September 2002.<\/p>\n
\nIa menunjukan satu keperihatinan yang serius keatas penempatan semula markas presiden penguasa Palestin (president of the Palestinian Authority) di Bandar Ram Allah pada 19 September 2002 dan diminta agar ia segera diakhiri.<\/p>\n
\nIni mencemaskan penempatan semula rakyat bandar-bandar Palestin sepertimana kekerasan sekatan berkenaan pergerakan banyak individu dan harta benda. Ini adalah satu kebimbangan keatas krisis kamanusiaan yang sedang dihadapi rakyat Palestin. <\/p>\n
\nIa memerlukan penghormatan dalam segala aspek undang-undang antarabangsa kemanusiaan termasuk persetujuaan Geneva ke-4 (Fourth Geneva Convention).<\/p>\n
\nIa menuntut agar Israel segera memberhentikan pengukuran didalam dan sekitar Ram Allah, termasuk kemusnahan hidup rakyat Palestin dan infrastruktur keselamatan. ia juga menuntut pengunduran segera petempatan paksa Israel dari bandar-bandar Palestin ke kawasan yang ditetapkan sehingga September 2000. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Majlis Pertahanan Bangsa-bangsa Bersatu telah melaporkan tidak kurang daripada 87 perjanjian berkenaan Palestine sejak tahun 1948. Keputusan yang dibuat memfokuskan tentang pencapaian keamanan di bahagian Timur Tengah, Keputusan-keputusan tersebut melibatkan keadaan situasi kependudukan pengganas, termasuklah Jerusalem, kerahan tenaga tentera Israel yang haram, dan serangan Israel terhadap Palestine sebagai sasaran.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[],"tags":[],"class_list":["post-23","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry"],"yoast_head":"\n